Parallaxi: Αυξάνονται οι άστεγοι στη Θεσσαλονίκη; – Οδοιπορικό στις γειτονιές όπου συναντιούνται οι «αόρατοι» άνθρωποι.

Το φως που πέφτει στο πάρκο της οδού Μελενίκου, λευκό αλλά αχνό. Ίσα – ίσα που φέγγει, μα πρόσωπα δεν μπορείς να αναγνωρίσεις.

Από τις 19.30 κι έπειτα διάφορες φιγούρες αρχίζουν να ξεπηδούν από το μισοσκόταδο. Γυρτές από την κούραση. Οι μισοί κρατούν χάρτινες σακούλες, άλλοι σέρνουν μαζί τους ξεχαρβαλωμένα καρότσια λαϊκής για να μπορέσουν να στριμώξουν τα λίγα αλλά πολύ σημαντικά τρόφιμα που θα παραλάβουν. Τρόφιμα που θα τους βοηθήσουν να παλέψουν τη μέρα.

Συγκεντρώνονται στα παγκάκια του πάρκου. Γνωρίζονται. Πιάνουν κουβέντα, δημιουργούν πηγαδάκια με πολλά και διαφορετικά θέματα. Η καθημερινότητα, πως τα καταφέρνουν να τα βγάλουν πέρα, άλλοι με την πενιχρή σύνταξη, άλλοι με όσα καταφέρνουν να συγκεντρώσουν από τα συσσίτια της Εθελοντικής Διακονίας Αστέγων (ΕΔΑ) που δέκα χρόνια τώρα κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή περίπου στις 20.00 ξεκινά από την Άνω Πόλη και μοιράζει τρόφιμα σε άστεγους σε πέντε κεντρικά σημεία της πόλης.